Deniz otobüsünden indim eve yürüyorum, arkamdan havlama sesi. Hav hav… Dedim herhalde köpek koşturuyor. Aynı zamanda da hızlı ayak sesleri. Kafamı çevirdim, bir çocuk koşturuyor. Köpek yok. Ulan köpek havlamadı mı diye düşünüp önüme bakarken yine hav hav… Koşan çocuk koşarken hav hav diye ses çıkarıyor… Vay ake.
Ortaokulda Tufan diye bir sınıf arkadaşım geldi aklıma. Çocuk araba hastasıydı. Düzenli olarak araba dergileri alırdı. Koridorda yürümezdi, sürekli koşardı. Hızlı arabaları seviyor. Koşarken de bırnnnnn bırnnn diye motor sesi çıkarırdı.