Buna inanmayacaksanız ama otobüse bindiğim durakta (durak ana durak değil) çok rağbet gören bir hattın otobüsü için yolcular kendi aralarında sıra oluşturuyorlar. Diğer hatlar için böyle bir uygulama yok. İlk öğrendiğimde oldukça şaşırmıştım, bir yandan da takdir ettim. Tabi öğrenme şeklim pek hoş olmadı. “Heeey, sıra vaaar!” “Sıraya geçseneee!” diye cırlayan kadınlar sayesinde öğrendim. Her sabah da yeni birileri bu durumu benim öğrendiğim gibi öğreniyor.

Neyse, geçelim sorunlarımın ikinci bölümüne. Halk otobüslerinin şoförlerinden korkuyorum. Adamlar minibüs şoförleri gibi kullanıyorlar ki minibüs şoförlerinden de korkarım ben. Bir de akşam saatinde Mecidiyeköy’den Kadıköy otobüsüne binenler bilirler, halk otobüsleri durakta ana durakmış gibi beklerler. Işıklar vardır hemen durağın ilerisinde. Şoförler özellikle kırmızıya yakalanmak için ağırdan ağırdan ilerlerler. Deli oluyorum böyle yaptıklarında.
Read the rest of this entry »

Otobüse binmek tecrübe ister. Hadi lan oradan dediğinizi duyar gibiyim ama doğru söylüyorum.
En başta bir kere güneşin nereden geleceğini hesaplamanız lazım. Hele ki otobüse bindiğinizdeki istikamet ile gideceğiniz istikamet farklıysa bu güneşin yönünün hesaplanması daha büyük sorun.Sırf bu iş için pusula alabilirim. Genelde doğru tahmin etmeme rağmen bazen yanılıyorum güneşin yönü konusunda ve gideceğim yere kadar güneş kafama kafama vuruyor. Başım ağrıyor, gözlerim yaşarıyor…
Read the rest of this entry »